ວິທີເລືອກຂະໜາດລ້ອມສຳລັບລົດຂົນສົ່ງແບບໜັກ?

ການເຂົ້າໃຈພື້ນຖານຂອງຂະໜາດເບີ້ງສຳລັບການນຳໃຊ້ທີ່ມີຄວາມໝັ້ນຄົງສູງ

ການຖອດລະຫັດຂະໜາດເບີ້ງ: ຄວາມກວ້າງ, ອັດຕາສ່ວນລະຫວ່າງຄວາມສູງຕໍ່ຄວາມກວ້າງ, ອະນຸຍາດເສັ້ນຜ່າສູນກາງຂອງລໍ້, ແລະ ດັດຊະນີນ້ຳໜັກ

ເມື່ອເບິ່ງຢູ່ທີ່ລ້ອດທີ່ໃຊ້ສຳລັບການຂັບຂີ່ຫນັກ, ລ້ອດເຫຼົ່ານີ້ຈະມີລະຫັດເຊັ່ນ: 265/70R17 95H ທີ່ບອກຂໍ້ມູນທັງໝົດທີ່ພວກເຮົາຕ້ອງການຮູ້. ມາວິເຄາະມັນຢ່າງລະອຽດກັນ. ເລກຕົວທຳອິດ, 265, ສະແດງເຖິງຄວາມກວ້າງຂອງເສັ້ນທາງຂອງລ້ອດ (tread) ໃນໜ່ວຍມີລີແມັດ. ຕໍ່ມາເປັນເລກ 70 ຊຶ່ງໝາຍເຖິງຄວາມສູງຂອງດ້ານຂ້າງ (sidewall height) ແມ່ນເທົ່າກັບ 70% ຂອງຄວາມກວ້າງນີ້. ແລະຕົວອັກສອນ R ໝາຍເຖິງການສ້າງລ້ອດແບບ radial (ລັດຊະສາດ) ເຊິ່ງເປັນວິທີການຜະລິດລ້ອດທີ່ໃຊ້ກັນຢ່າງກວ້າງຂວາງໃນປັດຈຸບັນ. ສ່ວນເລກ 17 ສະແດງເຖິງຂະໜາດຂອງລ້ອດ (rim) ໃນໜ່ວຍນິ້ວ. ພົວດີ, ຕົວເລກດັ່ງກ່າວຍັງບອກເຖິງດັດຊະນີນ້ຳໜັກ (load index) ເຊິ່ງໃນທີ່ນີ້ແມ່ນ 95. ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າແນວໃດ? ນີ້ໝາຍຄວາມວ່າ ລ້ອດແຕ່ລະເສັ້ນສາມາດຮັບນ້ຳໜັກໄດ້ສູງສຸດເຖິງ 1,521 ປອນດ໌ (pounds) ເມື່ອຖືກສູບອາກາດຢ່າງຖືກຕ້ອງ. ການວັດແທກທັງໝົດເຫຼົ່ານີ້ມີຄວາມສຳຄັນເພາະວ່າມັນຕ້ອງເຂົ້າກັນໄດ້ຢ່າງດີກັບລ້ອດ, ລະບົບຊ້ອນ (suspension) ແລະ ນ້ຳໜັກທີ່ເຄື່ອງຈັກເທິງລົດຂົນສົ່ງ (dump truck) ຈະຕ້ອງຮັບໃນເວລາປະຕິບັດການ.

ເປັນຫຍັງຂະໜາດລ້ອດທີ່ຖືກຕ້ອງຈຶ່ງມີຜົນຕໍ່ຄວາມປອດໄພ, ຄວາມຈຸຂອງພາຫະນະ (payload capacity), ແລະ ການປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດທາງດ້ານກົດໝາຍ

ການເລືອກຂະໜາດລ້ອດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງຈະສ້າງຄວາມເສຍຫາຍຢ່າງຮ້າຍແຮງຕໍ່ໂຄງສ້າງຂອງລົດບັນທຸກ, ສົ່ງຜົນຕໍ່ຄວາມສະຖຽນຂອງລົດເວລາຂັບຂີ່, ແລະເພີ່ມຄວາມເສี่ຍງທີ່ຈະຖືກປັບໃຊ້. ເມື່ອຜູ້ຂັບຂີ່ຕິດຕັ້ງລ້ອດທີ່ໃຫຍ່ກວ່າທີ່ຜູ້ຜະລິດແນະນຳ ຈະເຮັດໃຫ້ສ່ວນປະກອບຂອງລະບົບການຊີ້ນຳ (suspension) ເກີດຄວາມເຄັ່ງຕຶງເພີ່ມຂື້ນ ແລະຍົກຈຸດກາງຂອງນ້ຳໜັກຂອງລົດຂື້ນ. ສິ່ງນີ້ເຮັດໃຫ້ລົດເກີດການປັ່ນປົ້ນ (rollover) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະເຮັດການຫັນເອງຢ່າງໄວວ່າ ໂດຍເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດເຄື່ອງເຄື່ອງເປີດ...... ແລະເວລາຂົນສົ່ງຫັ້ນທີ່ມີນ້ຳໜັກຫຼາຍໃນເສັ້ນທາງທີ່ບໍ່ດີ. ອີກດ້ານໜຶ່ງ, ການໃຊ້ລ້ອດທີ່ນ້ອຍເກີນໄປຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມສາມາດໃນການຢຸດລົດແຕກຕ່າງກັນເພາະວ່າມີພື້ນທີ່ຂອງຢາງທີ່ສຳຜັດກັບເສັ້ນທາງໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆໆ...... ລ້ອດທີ່ນ້ອຍກວ່ານີ້ຍັງເຮັດໃຫ້ຂອບເຂດນ້ຳໜັກສູງສຸດຫຼຸດລົງ - ບາງຄັ້ງຫຼຸດລົງຫຼາຍກວ່າສອງຕັນຕໍ່ແອັກຊີວ (axle) ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ເສີຍໂອກາດໃນການຫາລາຍໄດ້. ຜູ້ຈັດການຝ່າຍລົດຕ້ອງເຂົ້າໃຈວ່າການໃຊ້ລ້ອດທີ່ບໍ່ມາດຕະຖານຈະຂັດຕໍ່ກົດລະບຽບຂອງ FMCSA ແລະມາດຕະຖານຂອງ DOT. ໂທດສຳລັບການລະເມີດເຫຼົ່ານີ້ສາມາດເຖິງ 25,000 ໂດລາສະຫະລັດຕໍ່ຄັ້ງ. ນີ້ແມ່ນເຫດຜົນທີ່ຜູ້ຂັບຂີ່ທີ່ມີປະສົບການສ່ວນຫຼາຍຈະເລືອກໃຊ້ລ້ອດທີ່ມີຂະໜາດຖືກຕ້ອງ. ລ້ອດທີ່ມີຂະໜາດຖືກຕ້ອງຈະແຈກຢາຍນ້ຳໜັກໄດ້ດີຂື້ນທົ່ວທັງພື້ນທີ່ ເຊິ່ງເຮັດໃຫ້ອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງລ້ອດຍາວຂື້ນປະມານ 30% ໃນສະພາບແວດລ້ອມທີ່ຮຸນແຮງເຊັ່ນ: ສະຖານທີ່ຂຸດເຈາະຫີນ ທີ່ຫີນຕ່າງໆຈະເຮັດໃຫ້ເກີດການສຶກສາຢາງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ສະຫະພັນການຂົນສົ່ງຂອງອາເມລິກາ (American Trucking Associations) ໄດ້ສັງເກດເຫັນແນວໂນ້ມນີ້ໃນບົດລາຍງານການບໍາລຸງຮັກສາປີ 2023 ຂອງພວກເຂົາ ທີ່ຈັດທຳຂື້ນຈາກການສຳຫຼວດຝ່າຍລົດຫຼາຍແຫ່ງທົ່ວປະເທດ.

ການຈັບຄູ່ຂະໜາດລ້ອດທີ່ເໝາະສົມກັບປະເພດລົດຂົນສົ່ງດິນແລະວົງຈອນການໃຊ້ງານ

ລົດຂົນສົ່ງດິນແບບແຂງ vs. ລົດຂົນສົ່ງດິນແບບມີຂົວຕໍ່: ຜົນກະທົບຂອງການຈັດຮຽງລ້ານລົດ ແລະ ການແບ່ງແຍກນ້ຳໜັກຕໍ່ການເລືອກຂະໜາດລ້ອດ

ລົດບັນທຸກແບບທຳມະດາເຮັດວຽກດ້ວຍລໍ້ທີ່ຕິດຕັ້ງຢູ່ໃນແກນທີ່ຖືກຈັດຕັ້ງໄວ້ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ເຊິ່ງຈະແບ່ງນ້ຳໜັກອອກໄປຢູ່ໃນຈຸດທີ່ກຳນົດໄວ້ເທິງໂຄງສ້າງ. ເນື່ອງຈາກການຈັດຕັ້ງດັ່ງກ່າວນີ້ ຜູ້ຂັບຂີ່ຈຶ່ງຕ້ອງການລໍ້ທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລະມີຄວາມສາມາດໃນການຮັບນ້ຳໜັກສູງ ໂດຍທົ່ວໄປແລ້ວມີເສັ້ນຜ່າສູນກາງປະມານ 22.5 ຫຼື 24 ນິ້ວ ແລະມີຄວາມສາມາດໃນການຮັບນ້ຳໜັກຢ່າງໜ້ອຍ 120 ເພື່ອຈະບໍ່ໃຫ້ລົດຍຸບຕົວຫຼາຍເກີນໄປເມື່ອບັນທຸກນ້ຳໜັກຫຼາຍ. ລົດບັນທຸກແບບມີຂໍ້ຕໍ່ (Articulated trucks) ແຕກຕ່າງກັນ ເນື່ອງຈາກມີຂໍ້ຕໍ່ຢູ່ທາງກາງຂອງໂຄງສ້າງ ເຊິ່ງຊ່ວຍໃຫ້ສາມາດເຄື່ອນຍ້າຍນ້ຳໜັກໄປລະຫວ່າງແກນໜ້າ ແລະ ແກນຫຼັງຕາມຄວາມຕ້ອງການ. ສິ່ງນີ້ຈະຊ່ວຍຫຼຸດຄວາມກົດທີ່ເກີດຂື້ນຕໍ່ພື້ນດິນລົງປະມານ 30 ເປີເຊັນ ເຮັດໃຫ້ຊ່າງສາມາດໃຊ້ລໍ້ທີ່ເລັກກວ່າ ຫຼື ມີຄວາມສາມາດໃນການຮັບນ້ຳໜັກຕ່ຳກວ່າ ແຕ່ຍັງຄົງຮັກສາຄວາມສາມາດໃນການບັນທຸກໄດ້ເທົ່າເດີມ. ຄວາມແຕກຕ່າງດັ່ງກ່າວຈະເຫັນໄດ້ຢ່າງຊັດເຈນເວລາຂັບຂີ່ເທິງເສັ້ນທາງທີ່ບໍ່ເລືອນ ຫຼື ເທິງພື້ນທີ່ທີ່ອ່ອນນີ້ ໂດຍທີ່ການສຶກຫຼຸດຂອງລໍ້ຢ່າງເທົ່າທຽມກັນຈະເປັນບັນຫາທີ່ສຳຄັນຫຼາຍສຳລັບຜູ້ຈັດການຟະລີດ (fleet managers) ເພື່ອຍືດອາຍຸການໃຊ້ງານຂອງລໍ້ ແລະ ລົດລາຄາຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການບໍາຮັກສາ.

ສະພາບແວດລ້ອມທີ່ມີການຂຸດຄົ້ນ, ຂຸດເຈາະ ແລະ ກໍ່ສ້າງທີ່ມີການນຳໃຊ້ຢ່າງໜັກ: ວິທີທີ່ຄວາມຖີ່ຂອງການນຳໃຊ້ ແລະ ລັກສະນະຂອງເສັ້ນທາງກຳນົດຂະໜາດລໍ້ທີ່ເໝາະສົມທີ່ສຸດ

ຄວາມຈິງທີ່ເຂັ້ມງວດຂອງການຂຸດຄົ້ນແລະການຂຸດຫີນເຮັດໃຫ້ຜູ້ປະຕິບັດການຕ້ອງການຢາງທີ່ຖືກອອກແບບມາເພື່ອຮັບມືກັບສະພາບການທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ວຟຼິກັບໄດ້ຫຼາຍວຟຼິກ. ຢາງທີ່ມີຄວາມຊຳນິຊຳນານເຫຼົ່ານີ້ມັກຈະມີລວງເລິກຂອງຮູບແບບຢາງ (tread) ປະມານ 70 ມມ ຫຼື ຫຼາຍກວ່ານີ້, ມີເຄືອບດ້ານນອກທີ່ແຂງແຮງຂຶ້ນ, ແລະ ມີເສັ້ນຜ່າສູນກາງໃຫຍ່ຂຶ້ນປະມານ 15% ເມື່ອທຽບກັບຢາງທີ່ໃຊ້ໃນການກໍ່ສ້າງທົ່ວໄປ. ສິ່ງນີ້ຊ່ວຍໃຫ້ຢາງສາມາດຕ້ານທານອຸນຫະພູມທີ່ສູງຂຶ້ນ ແລະ ຕ້ານການທີ່ຈະຖືກທິ້ມເຈາະໄດ້ດີຂຶ້ນ. ເມື່ອເຮັດວຽກໃນເຂດທີ່ມີຫີນຫຼາຍ, ການໃຊ້ຢາງທີ່ມີຂະໜາດເລັກເກີນໄປອາດນຳໄປສູ່ບັນຫາທີ່ຮ້າຍແຮງ. ການສຶກສາຊີ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ອັດຕາຂອງຄວາມເສຍຫາຍຕໍ່ດ້ານຂ້າງຂອງຢາງເພີ່ມຂຶ້ນເຖິງ 40% ໃນສະພາບການດັ່ງກ່າວ. ສຳລັບໂຄງການກໍ່ສ້າງຖະໜົນ, ຜູ້ຮັບເໝາສ່ວນຫຼາຍຈະເລືອກໃຊ້ຢາງທີ່ກວ້າງຂຶ້ນ ແລະ ຢູ່ໃກ້ກັບພື້ນດິນຫຼາຍຂຶ້ນ. ການຈັດຕັ້ງດັ່ງກ່າວນີ້ໃຫ້ຄວາມສະຖຽນທີ່ດີຂຶ້ນເມື່ອເຄື່ອນທີ່ໃນພື້ນທີ່ທີ່ບໍ່ເລີຍ ແລະ ລຸດຜ່ອນການສິ້ນເປື່ອຍນ້ຳມັນຈາກການເດີ່ນຂຶ້ນລົງຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ. ສຳລັບການຂົນສົ່ງຫີນກ້ອນ, ມັກຈະເລືອກຂະໜາດຢາງທີ່ຢູ່ລະຫວ່າງກາງເຊັ່ນ: 295/80R22.5 ເຊິ່ງເປັນການຄົບຄອບທີ່ດີລະຫວ່າງການຕ້ານການຖືກຕັດ, ການຈັດການກັບຄວາມຮ້ອນທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ແລະ ຍັງສາມາດຂັບຂີ່ໄດ້ຢ່າງມີປະສິດທິພາບໃນບ່ອນທີ່ມີພື້ນທີ່ຄັບແຄບ.

ຄວາມຈຸການທົດແທນ, ຂໍ້ກຳນົດຂອງຜູ້ຜະລິດ, ແລະ ການຈັດຕັ້ງຂະໜາດເສື້ອລົດໃຫ້ເຂົ້າກັນ

ການຈັດຕັ້ງຂະໜາດເສື້ອລົດໃຫ້ເຂົ້າກັບຄວາມຈຸການທົດແທນ ແລະ ຂໍ້ກຳນົດຂອງຜູ້ຜະລິດເດີມ (OEM) ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແມ່ນເປັນສິ່ງທີ່ບໍ່ສາມາດເຈລະຈາໄດ້ເພື່ອຄວາມປອດໄພ ແລະ ການປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດ. ດັດຊະນີຄວາມຈຸ (Load Index) – ເປັນລະຫັດຕົວເລກທີ່ຢູ່ເທິງດ້ານຂ້າງຂອງເສື້ອລົດ – ກຳນົດຄວາມຈຸສູງສຸດຕໍ່ເສື້ອລົດແຕ່ລະເສື້ອທີ່ຄວາມດັນທີ່ກຳນົດໄວ້. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ:

ການຂັບຂີ່ເກີນຄ່າທີ່ແນະນຳອາດນຳໄປສູ່ການລົ້ມສະຫຼາກຂອງລໍ້ຢ່າງຮ້າຍແຮງເມື່ອກຳລັງຂົນສົ່ງພາລະນ້ຳໜັກຫຼາຍ, ໃນຂະນະທີ່ການໃຊ້ລໍ້ທີ່ມີຂະໜາດເລັກເກີນໄປຈະເຮັດໃຫ້ຄວາມປອດໄພທີ່ເຫຼືອຢູ່ຕາມກົດໝາຍຫຼຸດຕໍ່າລົງ. ເມື່ອຜູ້ຜະລິດກຳນົດຂໍ້ກຳນົດຂອງພວກເຂົາ, ພວກເຂົາຈະພິຈາລະນາປັດໄຈທີ່ສຳຄັນຫຼາຍປັດໄຈ ລວມທັງ: ວິທີການທີ່ນ້ຳໜັກຖືກແບ່ງຢ່າງເທົ່າທຽມກັນລະຫວ່າງແກນລໍ້, ຄວາມສາມາດຂອງເຄື່ອງຫ້າມລໍ້ໃນການຈັດການກັບຄວາມຮ້ອນທີ່ເກີດຂຶ້ນ, ແລະ ຄວາມສາມາດຂອງແຕ່ລະຮຸ່ນໃນການຮັກສາຄວາມສະຖຽນຂອງຍານພາຫະນະ. ຍົກຕົວຢ່າງ: ລົດຂົນສົ່ງແບບແຂງ (rigid dump truck) ມາດຕະຖານທີ່ມີນ້ຳໜັກທັງໝົດ 40 ຕັນ ມັກຈະຕ້ອງໃຊ້ລໍ້ທີ່ມີຄ່າດັດຊະນີນ້ຳໜັກ (load index) ຢ່າງໜ້ອຍ 120 ເພື່ອຮັບນ້ຳໜັກເພີ່ມຂຶ້ນ 20% ທີ່ເກີດຂຶ້ນເລື້ອຍໆເວລາຂັບຂີ່ຂຶ້ນເນີນ ຫຼື ບົນທາງທີ່ມີຄວາມຊັນ. ເຖື່ອໃດກໍຕາມ, ຕົວເລກທີ່ຢູ່ໃນສະຕິກເກີ້ນທີ່ຕິດຢູ່ທີ່ໂຮງງານຜະລິດບໍ່ຄວນຖືວ່າເປັນຄຳສັ່ງທີ່ຕ້ອງປະຕິບັດຢ່າງເດັດຂາດ – ກິດຈະກຳການຂຸດຄົ້ນບໍ່ໄດ້ຕ້ອງການຄວາມສາມາດໃນການຮັບນ້ຳໜັກທີ່ໃຫຍ່ກວ່າກິດຈະກຳການກໍ່ສ້າງທົ່ວໄປເຖິງແມ່ນວ່າລົດທັງສອງຄັນຈະມີຄ່ານ້ຳໜັກທັງໝົດຂອງລົດ (gross vehicle weight rating) ເທົ່າກັນກໍຕາມ. ການບໍ່ໃຫ້ຄວາມສຳຄັນກັບເລື່ອງເຫຼົ່ານີ້ຈະເຮັດໃຫ້ເກີດຄ່າໃຊ້ຈ່າຍໃນການປ່ຽນລໍ້ທີ່ເລີກເລື້ອຍ, ສູນເສຍການຄຸ້ມຄອງຮັບປະກັນ, ແລະ ອາດຈະລະເມີດຂໍ້ກຳນົດຂອງ FMCSA ທີ່ລະບຸໄວ້ໃນສ່ວນ 393.75.

ການອອກແບບຮູບຮ່າງຂອງເສັ້ນດາວ, ຄວາມທົນທານ, ແລະ ຜົນກະທົບຂອງຂະໜາດລໍ້ທີ່ເໝາະສົມຕໍ່ເຂດພື້ນທີ່

ວິທີການທີ່ຮູບຮ່າງຂອງເສັ້ນດາວທີ່ຮຸນແຮງ ແລະ ສ່ວນຂ້າງທີ່ເຂັ້ມແຂງຂຶ້ນ ມີຜົນຕໍ່ປະສິດທິພາບຂອງຂະໜາດລໍ້ໃນສະພາບການຂັບຂີ່ນອກເສັ້ນທາງ

ເມື່ອເວົ້າເຖິງປະສິດທິພາບໃນການຂັບຂີ່ໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ບໍ່ແມ່ນທາງລ້ອມ (off-road) ນີ້ບໍ່ໄດ້ເປັນເພີຍງເລື່ອງຂອງຂໍ້ມູນທາງດ້ານເຕັກນິກທີ່ລາຍງານຢູ່ໃນເອກະສານເທົ່ານັ້ນ. ວິທີການທີ່ເປີດເຄື່ອງ (tires) ຈະປະຕິບັດຫນ້າທີ່ຈິງໆ ຂຶ້ນກັບຮູບແບບຂອງເສັ້ນຮ້ອຍ (tread design) ແລະ ວິທີການທີ່ມັນຖືກຜະລິດຂຶ້ນຢ່າງເຂັ້ມງວດ. ຕົວຢ່າງເຊັ່ນ: ລາຍການເສັ້ນຮ້ອຍທີ່ເລິກ ແລະ ຫວ່າງຫາງກັນ (deep, open lug patterns) ທີ່ຈັດຢູ່ໃນປະເພດ L2 ເຖິງ L5. ລາຍການເສັ້ນຮ້ອຍເຫຼົ່ານີ້ໃຫ້ການຈັບຈ່າຍ (traction) ດີຂຶ້ນໃນສະພາບທີ່ມີດິນເປື່ອນ (muddy conditions) ແລະ ຊ່ວຍໃຫ້ຕົວເປີດເຄື່ອງເອງເຮັດຄວາມສະອາດຕົວເອງໄດ້ເວລາທີ່ມັນກຳລັງກົງ (roll) ໄປ, ເຊິ່ງສາມາດເຮັດໃຫ້ເປີດເຄື່ອງເຮັດວຽກເໝືອນວ່າມັນກວ້າງຂຶ້ນປະມານ 2 ນິ້ວ (inches) ໃນດິນນຸ້ມ (soft ground) ເນື່ອງຈາກການຈັບຈ່າຍທີ່ເລິກຂຶ້ນ. ໃນດ້ານກົງກັນຂ້າມ, ເວລາຂັບຂີ່ເທິງເສັ້ນທາງທີ່ມີຫີນ, ເປີດເຄື່ອງທີ່ມີເສັ້ນຮ້ອຍທີ່ຢູ່ໃກ້ກັນຈະມີປະສິດທິພາບດີກວ່າເນື່ອງຈາກມັນບໍ່ງ່າຍທີ່ຈະຕິດຢູ່ລະຫວ່າງຫີນ. ໃນປັດຈຸບັນ, ເປີດເຄື່ອງທີ່ຖືກອອກແບບສຳລັບການຂັບຂີ່ໄປຕາມເສັ້ນທາງທີ່ບໍ່ແມ່ນທາງລ້ອມ (serious off-road tires) ສ່ວນຫຼາຍຈະມີສ່ວນຂ້າງ (sidewalls) ທີ່ຖືກເສີມແຂງ. ການເສີມແຂງນີ້ຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເປີດເຄື່ອງເບື່ອງ (flexing) ຫຼາຍເກີນໄປເວລາທີ່ມັນຖືກຕີໂດຍສິ່ງກີດຂວາງ, ເຊິ່ງເກີດຂຶ້ນເວລາທີ່ເປີດເຄື່ອງຖືກປັ້ມອາກາດຕ່ຳເກີນໄປ (underinflated) ແລະ ສາມາດເຮັດໃຫ້ເປີດເຄື່ອງສູນເສຍເຂດຕິດຕໍ່ກັບພື້ນດິນ, ສົ່ງຜົນໃຫ້ຄວາມສາມາດໃນການຮັບນ້ຳໜັກຢ່າງປອດໄພຫຼຸດລົງ. ແນ່ນອນ, ເສັ້ນຮ້ອຍທີ່ຮຸນແຮງ (aggressive treads) ອາດຈະເຮັດໃຫ້ການຂັບຂີ່ບໍ່ຄ່ອຍສະຖຽນໃນທາງລ້ອມ (paved roads), ແລະ ການສ້າງເປີດເຄື່ອງທີ່ແຂງກວ່າກໍບໍ່ເหมາະສົມກັບຄວາມສະດວກສະບາຍໃນການຂັບຂີ່ເທົ່າໃດ. ແຕ່ການປະກອບເອົາຄຸນລັກສະນະເຫຼົ່ານີ້ທັງໝົດເຂົ້າດ້ວຍກັນຈະຊ່ວຍຮັກສາປະສິດທິພາບຂອງເປີດເຄື່ອງໃຫ້ຢູ່ໃກ້ຄຽງກັບຂະໜາດທີ່ຖືກຈັດອັນດັບໄວ້ (rated size) ເຖິງແມ່ນວ່າຈະກຳລັງຂັບຂີ່ຜ່ານທາງທີ່ຂັບຂີ່ຫຍຸ້ງຍາກ (rough haul roads) ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຊິ້ນສ່ວນທີ່ແຫຼມ (sharp debris) ແລະ ຮ້ອນຊັນ (steep hills). ການຕັ້ງຄ່ານີ້ຊ່ວຍປ້ອງກັນບໍ່ໃຫ້ເປີດເຄື່ອງສຶກຫຼຸດ (wearing out) ເລີວເກີນໄປ ແລະ ຮັກສາຄວາມປອດໄພທີ່ສຳຄັນເພື່ອຮັບນ້ຳໜັກຫຼາຍ.

ຄຳຖາມທີ່ຖາມບໍ່ຍາກ

ຕົວເລກທີ່ຢູ່ໃນຢາງລົດທີ່ມີຄວາມແຂງແຮງສູງໝາຍເຖິງຫຍັງ?

ຕົວເລກທີ່ຢູ່ໃນຢາງລົດທີ່ມີຄວາມແຂງແຮງສູງ ສະແດງເຖິງຄວາມກວ້າງຂອງຢາງເປັນມີລີເມີ, ອັດຕາສ່ວນຂອງຄວາມສູງຕໍ່ຄວາມກວ້າງ (aspect ratio), ການສ້າງຢາງແບບ radial, ເສັ້ນຜ່າສູນກາງຂອງລ້ອດເປັນນິ້ວ, ແລະ ດັດຊະນີພາລະບານ (load index) ທີ່ສະແດງເຖິງນ້ຳໜັກສູງສຸດທີ່ຢາງສາມາດຮັບໄດ້ເມື່ອຖືກສູບອາກາດຢ່າງຖືກຕ້ອງ.

ເປັນຫຍັງຈຶ່ງສຳຄັນທີ່ຕ້ອງເລືອກຂະໜາດຢາງທີ່ຖືກຕ້ອງສຳລັບລົດທີ່ມີຄວາມແຂງແຮງສູງ?

ການເລືອກຂະໜາດຢາງທີ່ຖືກຕ້ອງແມ່ນມີຄວາມສຳຄັນຢ່າງຍິ່ງຕໍ່ຄວາມປອດໄພ, ຄວາມສະຖຽນຂອງລົດ, ການປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດຂອງກົດໝາຍ, ແລະ ການເພີ່ມປະສິດທິພາບຂອງຄວາມຈຸ່ມຂອງສິນຄ້າ. ຂະໜາດທີ່ບໍ່ຖືກຕ້ອງອາດເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມເຄັ່ງຕຶງທາງກົນຈັກ, ເພີ່ມຄວາມສ່ຽງຕໍ່ການລ້າວລົດ, ປະສິດທິພາບການຫ້າມລໍ້ທີ່ບໍ່ດີ, ແລະ ຄ່າປັບໄໝສຳລັບການບໍ່ປະຕິບັດຕາມຂໍ້ກຳນົດ.

ລົດຂົນສົ່ງດິນແບບແຂງ (rigid dump trucks) ແລະ ລົດຂົນສົ່ງດິນແບບຂະບວນ (articulated dump trucks) ມີຄວາມຕ້ອງການຂະໜາດຢາງທີ່ແຕກຕ່າງກັນແນວໃດ?

ລົດຂົນສົ່ງດິນແບບແຂງຕ້ອງການຢາງທີ່ໃຫຍ່ຂຶ້ນ ແລະ ມີຄວາມຈຸ່ມພາລະບານສູງຂຶ້ນ ເນື່ອງຈາກການອອກແບບເພີ່ງລ້ອດທີ່ບໍ່ເຄື່ອນໄຫວ (fixed axle design), ໃນຂະນະທີ່ລົດຂົນສົ່ງດິນແບບຂະບວນສາມາດໃຊ້ຢາງທີ່ນ້ອຍກວ່າໄດ້ ເນື່ອງຈາກການອອກແບບທີ່ມີບ່ອນເຊື່ອມຕໍ່ (hinge design) ທີ່ຊ່ວຍໃຫ້ການແບ່ງແຍກນ້ຳໜັກເປັນໄປຢ່າງມີປະສິດທິພາບ.

ການອອກແບບລາຍເສັ້ນຂອງຢາງມີຜົນກະທົບຕໍ່ປະສິດທິພາບໃນສະພາບທາງທີ່ບໍ່ແມ່ນທາງລ້ອມແບບໃດ?

ການອອກແບບເສັ້ນທາງຂອງເບີ່ງມີຜົນຕໍ່ປະສິດທິພາບໃນການຂັບຂີ່ໄປຕາມທາງທີ່ບໍ່ແມ່ນທາງລ້ອມຫຼາຍ. ລວມທັງຮູບແບບຂອງເສັ້ນທາງທີ່ຮຸນແຮງຈະໃຫ້ຄວາມຫຼື້ນດີຂຶ້ນໃນສະພາບທີ່ມີດິນເປື່ອນ, ໃນຂະນະທີ່ດ້ານຂ້າງທີ່ຖືກເສີມແຂງຈະຫຼຸດຜ່ອນການງໍ່ໄດ້ເມື່ອເຈີ່ງອຸປະສັກ, ເພື່ອຮັກສາຄວາມປອດໄພໃນເຂດທີ່ມີພື້ນທີ່ຂັ້ນເຄີຍ.